22/04/2026
Urodzony 13 kwietnia 1909 roku we Lwowie Stanisław Ulam wykładał na Uniwersytecie Princeton, Uniwersytecie Wisconsin-Madison, Uniwersytecie Południowej Kalifornii, Uniwersytecie Kolorado i Harvardzie. Był jednym z twórców lwowskiej szkoły matematycznej. Zajmował się topologią, teorią mnogości i teorią miary. Jednym z jego największych osiągnięć w tej dziedzinie jest numeryczna metoda Monte Carlo – którą wymyślił, układając pasjansa. Jako jeden z pierwszych naukowców zaczął wykorzystywać komputer w swojej pracy. Dzięki odkryciom lwowianina można było przeprowadzać symulacje skomplikowanych procesów z dość dobrą dokładnością. Metodę Monte Carlo stosuje się do dzisiaj w symulacjach komputerowych.
Ulam był jednym z głównych twórców programu Orion, w którym pracowano nad napędem nuklearnym rakiet kosmicznych, oraz członkiem grupy, która zajmowała się skonstruowaniem bomby wodorowej. Stosując swoje metody matematyczne, dowiódł, że koncepcja obrana przez kierownika projektu była błędna, zaproponował własne rozwiązanie i doprowadził przedsięwzięcie do sukcesu. Uważał, że skonstruowanie tej broni – o ile nie zdarzy się żaden wypadek – uczyni wojnę niemożliwą. „Świadomość, że pojedyncze bomby są w stanie zniszczyć nawet największe miasta, mogła przyczynić się do zmniejszenia prawdopodobieństwa wybuchu wojny totalnej w jeszcze większym stopniu niż fakt istnienia bomb atomowych z ich przerażającą niszczycielską siłą".