23/12/2022
DEZYNFEKCJA - (po polsku dosłownie oznacza odkażanie) – postępowanie mające na celu niszczenie drobnoustrojów i ich przetrwalników. Dezynfekcja niszczy formy wegetatywne mikroorganizmów, ale nie zawsze usuwa formy przetrwalnikowe. Zdezynfekowany materiał nie musi być jałowy. Dezynfekcja, w przeciwieństwie do antyseptyki dotyczy przedmiotów i powierzchni użytkowych.
Wyniki dezynfekcji zależą od trzech czynników:
>drobnoustroju – gatunek, liczba, aktywność fizjologiczna,
>środka dezynfekcyjnego – właściwości chemiczne i fizyczne, stężenie, czas działania,
>środowiska – temperatura, wilgotność, pH, obecność materii organicznej, poziom kationów Ca2+ i Mn2+ itp.
Do dezynfekcji stosuje się metody fizyczne, chemiczne i termiczno-chemiczne.
DEZYNSEKCJA – tępienie szkodliwych owadów (zwłaszcza pasożytniczych jak: muchy, komary, pchły, wszy, pluskwy i karaluchy), ich jaj i larw, ze względów sanitarnych i gospodarczych. W szerszym znaczeniu niszczenie stawonogów w ogóle.
Dezynsekcję można wykonać przez zastosowanie środków fizycznych (para, ogień, gorące powietrze, promieniowanie ultrafioletowe, gaz, szron), mechanicznych (wyłapywanie, trzepanie, oczyszczanie), chemicznych (środki owadobójcze) i biologicznych (zwalczanie za pomocą innych organizmów żywych np. nicieni).
W zabiegu dezynsekcji najczęściej stosuje się przynajmniej dwie metody zwalczania owadów, co nazywa się „integrowaną metodą zwalczania szkodników” (IPM).
DERATYZACJA – zwalczanie za pomocą środków chemicznych, fizycznych lub biologicznych wszelkich szkodliwych gryzoni, najczęściej szczurów i myszy. Przeważnie zatrutym pokarmem lub za pomocą pułapek, rzadziej innymi metodami.
Określenie deratyzacja odnosi się również do procesu zwalczania kun, kretów i nornic. Punktem wyjścia podczas przystąpienia do deratyzacji jest identyfikacja szkodnika, a cały proces powinien zakończyć się powtarzaną profilaktyką.