Irene Snackers Leven in verbinding met Jezelf

19/05/2024

Met mijn praktijk onderweg naar een nieuwe locatie...een passende stap voor ons als team EsSenSe en voor mij. Een stap die zeker niet over één nacht ijs ging. Een proces wat vroeg om tijd, voelen, leren, delen, groeien, vertrouwen, met lachen en zeker ook met tranen om liefdevol los te kunnen laten. De plek op Watersley waar ik ooit terecht kwam, waar ik zoveel over mijzelf heb mogen leren en waar mijn praktijk mocht groeien laat ik nu achter. Ik ben dankbaar voor alles wat ik hier heb mogen beleven. Het zit in mij en ik draag het bij me. Vanaf 3 juni is iedereen welkom op onze nieuwe, liefdevolle plek in Nuth ❤

21 jaar praktijk EsSenSe 🤍
Een waardevolle reis naar een nieuwe vorm.

Van één behandelkamer bij Dokter Sikkes in Geleen, naar twee locaties met 4 behandelkamers en 1 yogastudio, naar drie locaties met 12 behandelkamers en twee yogastudio’s naar één locatie met eerst 9 en later 16 behandelkamers en twee grote yogastudio’s. Het was een droom, een bijzondere reis van manifestatie vanuit liefde, hard werken, veel studeren, groeien, opbouw maar zeker ook met verlies en pijn.

Uit liefde voor mij, mijn gezin en om gezondheidsredenen heb ik eerlijk maar zeker bewust keuzes gemaakt. Verlangens en wensen zijn verschoven en behoeften zijn veranderd. Hierbij hoort kleiner worden, minder verantwoordelijkheid voor anderen dragen, een betere balans in geven en ontvangen en loslaten. In liefde loslaten van mensen, van materie en uiteindelijk ook de praktijk op Watersley.

Met zijn vieren gaan we verder onder de paraplu van praktijk EsSenSe. In een vorm die nu bij mij en bij ons past, gelijkwaardig en terug in samenwerking met de reguliere zorg en hulpverlening.
In onze zoektocht naar een nieuwe plek hebben we gekozen voor het gezondheidscentrum van Meander in Nuth, Pastorijstraat 31 gemeente Beekdalen. Vanaf 1 juni zijn jullie welkom op deze liefdevolle plek.

Voor nu een passende keuze waarbij er in gelijkwaardigheid gezorgd wordt voor elkaar maar zeker ook voor mij. Een nieuwe route van leren ontvangen, samen dragen en een wij vorm waarin er nog veel te leren is.

Dankbaar voor de kansen en mogelijkheden die er voor mij en ons ZIJN ♥️.

Praktijk EsSenSe
Anouk Geenen, Praktijk EsSenSe
Irene Snackers, Samen één Gezin
Jill Zeelig, Psychologie Praktijk Down to Earth
Christel Peerbooms, Praktijk Natuurgeneeskunde Christel Peerbooms.

05/08/2022

Ik blijf het geweldig vinden hoe de natuur werkt en ons voorbeeld is. Dat in één za**je de volledige potentie zit om uit te groeien tot in dit geval een prachtige zonnebloem. Alles precies jn de juiste tijd en tempo. In het midden de stevige kern en aan de buitenkant de blaadjes die al kunnen uitwaaieren en stralen.
Ik merk dat wanneer mijn hoofd sneller wil dan wat kloppend is, mijn groei juist stagneert. En als het niet van binnenuit komt er onderweg obstakels zijn om me te laten ervaren waar het nog meer mag aansluiten bij mij-zelf.
Wanneer ik goed zorg voor mij kan ik ook iets voor een ander betekenen. Zoals dit kleine beestje die de weg vindt naar deze mooie gele voedingsbron.

Ik wens jullie deze zomer de ruimte om te vertragen zodat je in contact kan komen met wat jou het meeste helpt om maximaal tot bloei te komen.

Als je het fijn vindt dat ik met je meeloop op jouw pad dan ben je vanaf 29 augustus weer heel welkom. www.irenesnackers.nl

Mijn praktijk is aangesloten bij Praktijk EsSenSe.

01/08/2022

Vanaf 1 t/m 26 augustus geniet ik van mijn vakantie en is de praktijk gesloten. In deze tijd nemen mijn fijne collega’s van Praktijk EsSenSe de praktijk voor mij waar.
Tussen 1 en 12 augustus door Jill Zeelig van Psychologie praktijk "Down to earth" bereikbaar op 06-18169804.
Tussen 13 en 26 augustus door Joni Luit van Praktijk Spiegelkracht bereikbaar op 06-48522810.
Vanaf 29 augustus ben ik terug en zijn jullie weer heel welkom.
Mijn praktijk is aangesloten bij Praktijk EsSenSe.

27/06/2022

Haal mijn weg
niet weg onder mijn voeten
Ook niet wanneer mijn weg
Volgens jouw weg
Een omweg is

Kahlil Gibran

Deze woorden raken de essentie van iets dat ik me steeds weer opnieuw realiseer: iedereen loopt zijn eigen, unieke pad. In mijn werk en ook privé ontmoet ik veel mooie mensen en hun levensverhalen. Verhalen die me altijd weer doen beseffen dat we vaak dezelfde “cadeaus” krijgen van het leven, alleen dat de verpakking er soms net iets anders uitziet.

In mijn verlangen om een ander pijn te besparen heb ik vaak geprobeerd de inhoud van iemands pakket te verzachten. Met als resultaat dat ik dingen ging dragen die niet van mij waren. Later wilde ik helpen het cadeau snel uit te pakken, omdat ik wist hoeveel moois erin zat als de strik eenmaal ontward was. Allemaal heel goed bedoeld maar verre van werkelijk helpend….

Inmiddels heb ik geleerd hoe belangrijk het is dat iemand op zijn eigen tijd en tempo mag lopen, onderzoeken en uitpakken. Hoe mooi het is om te luisteren met mijn hart, iets aan te reiken en dan af te wachten welke stappen de ander kan zetten. Of misschien wel niet en ook dat is OK. En wanneer er een zeperd uit de doos komt te leren er mee te zijn, naast de ander, erop vertrouwend dat diegene zijn eigen lot kan dragen.

Wanneer ik merk dat ik, naast oprechte compassie, op ga in het verhaal, weet ik dat ik zelf op het raakvlak nog iets te doen heb. Zo helpt de ander me zonder dat ‘ie dat zelf weet. Mooi hoe het werkt, elkaars leraar en leerling zijn :-)

Ik ben iedere dag opnieuw dankbaar voor de mensen in mijn leven die me mijn eigen pad hebben laten bewandelen en altijd bereid waren om met mij te ZIJN.

Als je het fijn vindt dat ik met je meekijk naar de dingen in jouw leven neem dan contact met me op. www.irenesnackers.nl

Mijn praktijk is aangesloten bij Praktijk EsSenSe.

03/05/2022

Deze prachtige quote voelt zo passend. Iedere keer als ik mensen mag ontmoeten in mijn praktijk zie ik mannen en vrouwen die zoekend zijn. Ze lopen vast in de kluwen van hun stiefsysteem, de relatie en en vaak ook in zich-zelf. In alles dat ze zijn gaan doen omdat ze ooit niet anders konden. Omdat ze niet beter weten en nooit geleerd hebben hoe het anders kan. Ik zie mensen van goede wil, met hartzeer en een even grote bereidheid om te onderzoeken of er andere wegen zijn om te komen tot rust, ruimte en balans en liefde.
Het maakt me dankbaar dat ik voor mijzelf al zoveel wegen heb mogen onderzoeken. Ze hebben me in alle opzichten een rijk mens gemaakt en klaar ben ik nooit…Het is een cadeau om vanuit mijn praktijk mensen iets aan te reiken en mee te mogen lopen op hun pad. Dingen samen helder te krijgen en ze laten voelen dat alles een eigen tijd en tempo heeft. Stap voor stap de kluwen ontwarren. Wetend dat ik niets voor de ander kan oplossen, dat ze zelf alles in zich hebben om hun eigen pad te lopen, maar dat ik wel een lampje mag zijn dat deze weg een stukje verlicht 🙏

Mijn praktijk is aangesloten bij Praktijk EsSenSe.

20/02/2022

Soms zijn gevoelens niet in woorden te vatten. En toch ga ik de uitdaging met mijzelf aan, gewoon omdat ik houd van schijven en boven alles van dingen delen.
Vanmorgen is mijn dag gestart met een meditatie van dankbaarheid. Wanneer ik mijzelf toesta om er écht in te gaan dan blijven de dingen waar ik dankbaar voor ben maar binnenstromen. Het begint bij mijn dankbaarheid voor mijn leven. Het feit dat ik er besta en alles op deze aarde mag ervaren is al zo’n immens iets. En dan al die prachtige mensen met wie ik dit leven mag beleven…mensen met wie ik veel samen ben maar ook diegenen die ergens in mijn leven mijn pad kruisten. Daarna komen de dingen die zo alledaags zijn dat ik soms vergeet dat ze helemaal niet vanzelfsprekend zijn; de zon die opkomt, het huis waarin ik woon, dat ik me geen zorgen hoef te maken of ik iets te eten heb en laat ik onze wasmachine niet vergeten :-) Hoe meer de r***e passeert, hoe rijker ik me ga voelen.
Als ik daarna nog een stapje verder ga, voel ik ook dat ik oprecht dankbaar kan zijn voor alle s**t in mijn leven. De zoektocht naar de zin van mijn bestaan, de pijnlijke en verdrietige gebeurtenissen. De afwijzing in vele vormen en zeker ook die van mij-zelf. Juist die moeilijkere dingen hebben me de schoonheid laten zien van de andere kant. Nu weet ik dat alles wat er was me heeft gebracht tot de dag van vandaag.

Probeer het maar eens….ook als je nu worstelt met dingen en denkt dat het nooit stopt. Het leven geeft je altijd een keuze, ook als je denkt van niet.

Als je het fijn vindt om een luisterend oor en klankbord te hebben over wat er in jouw leven is dan ben je heel welkom. Op www.irenesnackers.nl lees je wat ik voor jou wil betekenen.

Mijn praktijk is aangesloten bij Praktijk EsSenSe.

27/01/2022

Vandaag weer ontzettend genoten van een opleidingsdag tot systeemopsteller. Leren maar vooral voelen en ervaren wat Holding Space werkelijk betekent. Mooie mensen, mooie dag, mooi leven en yes, morgen nog een keer 🙏

02/12/2021

Vanmorgen had ik een online meeting met mensen van mijn opleiding tot systeemopsteller. De zin ‘alles op aarde komt in twee’ kwam langs en die raakte iets in mij.
Zonder twee kanten van de medaille zou er geen dualiteit zijn, maar tegelijkertijd ook geen evenwicht. Als ‘aan’ niet zou bestaan zouden we niet weten wat ‘uit’ is. Zonder dicht geen open en maak je eigen rijtje maar verder…

Ik realiseerde me hoe helpend dit weten is. Dat waar ik ook zit in het leven, ik besef dat er altijd ook die andere kant is. En omdat het leven altijd stroomt, ik tussen de twee kanten van alles heen en weer beweeg. Soms zit ik in donker, maar omdat ik wéét dat licht aan de andere kant zit word ik me er ook bewust van dat ik daar altijd weer heen kan. En dat het zitten in het donker me iets wil laten ervaren, wil leren. Er is geen goede of slechte zijde in deze, alles is op een prachtige manier verbonden. De vraag is dan, kan ik JA zeggen tegen alles wat er is? Als het lukt om te zijn met wat er in het moment in mij leeft kan het door mij stromen en komt de andere kant weer dichterbij.

Hoe is dat voor jou? Lukt het je om als je iets in jezelf ervaart te kijken wat er aan de andere kant van de medaille zit? Wat beide kanten jou willen laten zien, willen leren? En hoe je iets meer naar het midden van beiden kan schuiven?

Je bent altijd welkom om samen op onderzoek uit te gaan hoe het in jouw leven stroomt en wat er gezien wil worden. Voor meer info kijk je op www.irenesnackers.nl

Mijn praktijk is verbonden aan Praktijk EsSenSe.

22/11/2021

We kennen het allemaal wel…de weg die ons hoofd neemt als er iets gebeurt dat ons raakt. Als we ons afgewezen voelen en dat er niet willen laten zijn. In ieder geval niet openlijk, want dan voelen we ons kwetsbaar. Het maakt ons bang, want wat zullen ze zeggen? Wat als ik mijn emotie er laat zijn en dat zomaar laat zien?
Ergens bij horen is een oerbehoefte van de mens. Niemand is op de aarde gekomen om solitair te leven. En wie dat wel doet heeft ooit in zijn leven waarschijnlijk zoveel pijn ervaren in menselijk contact dat ie diep van binnen besloten heeft het nooit meer zo ver te laten komen.

De meesten van ons leiden hun leven ergens in het midden.
We doen wat we denken dat wenselijk is. Pas als er voldoende veiligheid is gebouwd komen we uit onze schulp, zij het schoorvoetend. Het hoofd wil zeker weten dat het veilig is. Ik heb heel wat jaren zo geleefd en me veilig gewaand. Tot de dag dat ik, ergens onderweg, een andere afslag nam. De afslag naar mij-zelf. Innerlijk moe van de camouflage. De weg die me leerde dat het hart zich van nature niet wil sluiten. Het is wijs en weet dat het juist door open te staan en alles te ervaren sterker wordt. Dat door de barstjes het licht naar binnen kan. Dat het leven pas stroomt als alles gevoeld, ervaren en beleefd mag worden. Ondanks dit verdwaal ik nog met regelmaat om me dan te realiseren dat ik op een oude route ben beland. En ook dat hoort erbij. Gelukkig weet ik altijd de weg terug.

In deze tijd is het nog belangrijker je te verbinden met je eigen hart. Het helpt je volledig bij jezelf te gaan horen. Zo binnen zo buiten. Als je van daaruit uitreikt is er altijd een ander, prachtig hart om te ontmoeten.

17/11/2021

Vanmorgen liep ik het bos. Ik had behoefte mijn dag in de natuur te beginnen en ik had het geluk dat ik mijzelf die tijd kon gunnen. Dus in plaats van zo snel mogelijk te starten met mijn ‘to-do’ korter te maken, liep ik met een dankbaar gevoel op het bospad. Ik voelde de frisheid van de ochtend op mijn wangen, rook de geur van herfst, zag hoe kleurrijk het bos is en hoorde het gekwetter van de vele vogelsoorten door elkaar heen tijdens hun ochtendconcert.

Ik bleef staan om eens diep in te ademen. Mijn oog viel op een blaadje dat als enige nog aan een verder kale boom hing. Zijn soortgenoten hadden zich al overgegeven aan de loop van de natuur en lagen rondom de boom op de grond.
Ik realiseerde me dat wij mensen zo vaak vasthouden aan dingen. Aan een baan die we niet meer leuk vinden. Aan een vriendschap of relatie, ook al weten we in ons hart dat ze ons niet meer wezenlijk dienen. En vooral aan gedachten en patronen die ons ooit in het leven hielpen om ons staande te houden, maar die nu verre van helpend zijn. Krampachtig houden we vast, want het voelt veilig en bekend. En eerlijk is eerlijk, bekende pijn voelt vaak draaglijker dan kiezen voor het onbekende.

Hoe doe jij dat met dingen, situaties en mensen in jouw leven?
Durf je, net als dat laatste blaadje, los te laten en je over te geven aan de kringloop van jouw leven? Wetende dat er altijd iets nieuws komt dat beter past? Durf je erop te vertrouwen dat het altijd ergens voor dient? Net zoals de boom haar bladeren letterlijk los laat om uiteindelijk weer te kunnen groeien en bloeien. De boom weet niet beter. De boom heeft geen denken dat hem bang maakt. Een boom IS gewoon. Dankjewel bos, dat ik weer heb mogen voelen hoe het is om alleen maar te hoeven ZIJN.