กลิ่นควันเสียงปืนแตก

กลิ่นควันเสียงปืนแตก บันทึกจากคำบอกเล่า

วันก่อนหยิบหนังสือมุกมังกรขึ้นมาอ่าน ยังค้างคาใจ ไปมุดตู้งัดประชาธิปไตยบนเส้นขนานมาอ่านอีกเล่ม...สุดท้ายวันนี้หนีบเล่มน...
17/03/2015

วันก่อนหยิบหนังสือมุกมังกรขึ้นมาอ่าน ยังค้างคาใจ ไปมุดตู้งัดประชาธิปไตยบนเส้นขนานมาอ่านอีกเล่ม...สุดท้ายวันนี้หนีบเล่มนี้เป็นเพื่อนเดินทาง...มันเป็นจิ๊กซอว์ที่ต่อเชื่อมกันได้...ความคิดคนนี่ก็แปลก...บทจะคิดจะต่อจะติดมากันเป็นพรวน "การเดินทางของผู้หญิงคนหนึ่ง...ละทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง...เธอมีอุดมการณ์ ทุกตัวหนังสือที่เธอเขียน อิฉันไม่เคยข้ามแม้บรรทัดเดียว คนในแถบบ้านอิฉันที่หนีเข้าป่าเล่า แรงผลักดัน แรงจูงใจ ฤาต้องการให้เกิดอะไรขึ้นในสังคม. ทุกคนมีเหตุผล...นั่นคืออดีต นั่นคือประวัติศาสต์ เป็นประวัติศาสตร์ ที่ไม่เคยทำร้ายใคร..มีแต่ให้บทเรียนอันมีคุณค่าต่อสังคม "กลิ่นควันวันเสียงปืนแตก" คงไมนานเกินรอ...

ฝนชะข่อมะม่วงตกแล้ว....ดินที่แล้งปลายฤดูหนาวชุ่มชื่นขึ้นทันตา...บนโขดผา. หุบเขาต้นไม้ได้ฝนเริ่มผลิใบแตกช่อ ผักหวานเอย ผั...
22/02/2015

ฝนชะข่อมะม่วงตกแล้ว....ดินที่แล้งปลายฤดูหนาวชุ่มชื่นขึ้นทันตา...บนโขดผา. หุบเขาต้นไม้ได้ฝนเริ่มผลิใบแตกช่อ ผักหวานเอย ผักติ้วเอย สารพัดผักจากป่าทยอยสู่ครัวและตลาด ท้องทุ่งนาที่แห้งแล้งเริ่มมีกอหญ้าแทงยอด เขียวรำไร. กบเขียดโผล่ออกจากรูเต้นหยองแหยง...ใครจะไปรู้นะ...ว่าเมื่อหลายสิบปีก่อน เทือกเขาภูพานนาแกแห่งนี้ระอุไปด้วยไฟ. เสียงปืนและคาวเลือด ฤดูทำนาคราหนึ่งในวัยเด็ก...เครื่องบินดาโกต้าโฉบผ่านทุ่งนาโปรยใบปลิวเกลื่อนทุ่ง ปลุกระดมให้รักชาติ ในเถียงนาน้อยผู้นำครอบครัวลางบ้านไถนาเสร็จ ลูกเมียดำนา ส่วนเขานอนกระดิกขาสูบบุหรี่ฟังสถานีวิทยุของเวียดนามภาคภาษาไทย บนฟ้าฮ.บินว่อนมีเสียงประกาศปลุกระดมจากฮ. ไม่ได้บินมาปลุกระดมตลอดเวลา แต่วิทยุนี่สิ. ฟังออกบ่อยกลางคืนก็แนบหูฟังเพราะความอยากรู้อยากเห็น จนซึมซับ เพราะมีคนพูดเป็นคนไทยเนื้อหากระแทกใจชาวไร่ชาวนา..ฤดูทำนาผ่านพ้นไปแล้ว. เวียนมาใหม่ ต้นกล้าจากเมล็ดพันธ์ใหม่แทบไม่เหลือสายพันธ์เดิม. เจริญเติบโตจากปุ๋ยเคมียากำจัดศัตรูพืชต่างๆเอยสารพัดปุ๋ยเร่งให้ผลิดอกออกผล...สู่ตลาด. จึงได้ข้าวพันธ์ใหม่หน้าตาแปลกๆ. ได้ผักปลอดสารพิษแบบใหม่หน้าตาแปลกๆ ที่คนนิยมมากกว่าผักป่าผักบ้าน ถ้าคนลืมง่าย...ประวัติศาสตร์ก็ไร้ค่า

10.คนไทยชอบสบาย...."สหายตะวัน" ให้ข้อคิดข้อที่ 2 ที่พรรคคอมมิวนิสต์เอาชนะมวลชนคนไทยไม่ได้คือ...คนไทยชอบสบาย ไม่ชอบอยู่ใน...
05/12/2014

10.คนไทยชอบสบาย...."สหายตะวัน" ให้ข้อคิดข้อที่ 2 ที่พรรคคอมมิวนิสต์เอาชนะมวลชนคนไทยไม่ได้คือ...คนไทยชอบสบาย ไม่ชอบอยู่ในกฎเกณฑ์กติกามากมาย ไม่ชอบให้คนมาตีกรอบ ชอบทำอะไรสบาย ๆ. พอมาอยู่ในกฏคอมมูนจะไหวเร้อ...เออหนอ...ลุงสหายช่างเปลือยนิสัยคนไทยได้ชัดแท้ เพราะคนไทยรักความเป็นอิสระ และไม่ขอบให้ใครมากดขี่ ยากนะที่จะจับเราเรียงแถวเป็นระเบียบกริ๊บแบบนั้น. ข้อดีอีกแหล่ะ คริๆ

9.สหายตะวัน (คุณลุงประมวล อวนวัง) ผู้ร่วมบุกเบิกชมรมพยัคเดินไพรนาแก...ลองคิดดู..มันจะได้รสชาด และคุณจะได้ความเข้มข้นของข...
30/11/2014

9.สหายตะวัน (คุณลุงประมวล อวนวัง) ผู้ร่วมบุกเบิกชมรมพยัคเดินไพรนาแก...ลองคิดดู..มันจะได้รสชาด และคุณจะได้ความเข้มข้นของข้อมูลขนาดไหน เห็นหลุมหลบภัย เห็นแหล่งเก็บอาวุธ อุต๊ะ...ใครคิดเหมือนฉันไหม ทำไมไม่ส่งเสริมเป็นแหล่งท่องเที่ยว....อยากจะบอกหากคุณจะได้ท่องป่าเทือกเขาภูพานนาแก กับสหายตะวัน และคณะสักครั้ง. ในวันนั้น วันที่ยังมีไข่มดแดง แมงอินูน. ที่ฉันไปพร้อมกับอ.วรวิทย์ ตงศิริ บรรยากาศต้อนรับในวันนั้นอบอุ่นมาก ยามได้พบปะพูดคุย. สหายตะวันมีแนวคิดเพื่อคนอื่น...มิน่า ลุงถึงได้รับผิดชอบทั้งบนดินและใต้ดิน ^__*ชุดที่เห็นคือของจริงจากจีนแดง หมวกสัญลักษณ์ดาวแดง ผ้าเนื้อแน่นตึ๊บ บ่งบอกว่าสำหรับใช้สมบุกสมบัน ถูกห่อเก็บซ่อนไว้อย่างดี เพื่อรำลึกถึงความหลัง ว่าครั้งหนึ่งได้ร่วมสร้างประวัติศาสตร์ชาติไทย แง่คิดที่ได้จากสหายตะวันและที่ค้างไว้บทก่อนว่า พรรคคอมมิวนิสต์เอาชนะมวลชนคนไทยไม่ได้เพราะเหตุผลหนึ่งคือ คนไทยไม่รักกันจริงขี้อิจฉา รวมกลุ่มกันยาก รวมกันแล้ววงแตก 555 ข้อดีไหมคะนี่? ยังมีข้อต่อไปนะคะ และมีเรื่องเล่าดีๆ ของชมรมพยัคเดินไพรนาแกมาเล่าอีกมากมาย ขอไปเดืนป่าสักรอบกับเขาก่อน อ.วรวิทย์ ตงศิริ กับเพื่อนๆ จากสกลนคร ขอบอกนะคะ จากสกลนคร จะอุ้มไป คริๆ

8.หอมกรุ่นกลิ่นควัน...เช้าวันหนึ่ง...หลังซดกาแฟกับขนมครกเจ้าประจำ...ฉันจะไม่มีวันลืมความทรงจำดีๆในวันนั้น จากน้ำใจไมตรีข...
28/11/2014

8.หอมกรุ่นกลิ่นควัน...เช้าวันหนึ่ง...หลังซดกาแฟกับขนมครกเจ้าประจำ...ฉันจะไม่มีวันลืมความทรงจำดีๆในวันนั้น จากน้ำใจไมตรีของอาจารย์ตุ่ย(วรวิทย์ ตงศิริ) เมื่อรู้ว่าฉันชอบบันทึกเรื่องราวต่างๆ ของ อำเภอนาแกเลยชักชวนฉันไปพบตัวเป็นๆของบุคคลสำคัญกลุ่มหนึ่ง ฉันและน้องสาวจึงขับรถตาม อ.วรวิทยฯ โดยไม่ลังเลใจเลย เราลัดเลาะตามถนนแคบๆ บุกป่าฝ่าดงตามกันไป. วันนั้นเป็นช่วงฤดูร้อนเดือนเมษายน อากาศอบอ้าวมาก แต่เมื่อรถเรามาจอดสงบนิ่งที่วังแปวรีสอร์ท ต.บ้านแก้ง อ.นาแก. อากาศกลับเย็นสบาย หมาส่งเสียงเห่าดังขรม เมื่อเห็นรถสองคันเราวิ่งตามกันเข้าไปในบริเวณลานบ้านพักกลางป่า มีชายสูงวัยสองคนนั่งอยู่บนโต๊ะปีกไม้หน้าบ้านพัก.เขารอต้อนรับเราอยู่ ที่นี่ยังคงสภาพบ้านป่า. แนวภูพานแลเห็นในคลองสายตา เสียงจั๊กจั่นส่งเสียงระงม เมื่อเราก้าวลงจากรถ ฉันและน้องได้รับการแนะนำให้รู้จัก ผู้ชายคนนี้ เขาคืออดีต"สหายเหิรหัก" ฉันอดใจไม่ได้จนต้องขอสัมผัสมือ. คราเมื่อฉันได้สัมผัสและมองเข้าไปในแววตา เลือดแห่งนักสู้ยังเปล่งแวว น้ำเสียงยามบอกเล่าเรื่องราวแต่หนหลังกรุ่นไปด้วยกลิ่นไอของนักสู้....เออหนอ...กลิ่นควันวันเสียงปืนแตก ช่างก่อให้เกิดอะไรตามมาอีกมากมายกับชีวิตของชายชราคนนี้ "สหายเหิรหัก"ให้แง่คิดว่า ความกลัวทำให้คนหนีเข้าเมือง แต่สหายเหิรหัก ความกลัวทำให้เขาหนีเข้าป่า...เขาอยากบอกเล่าเรื่องการต่อสู้ในป่า ไม่อยากให้มันถูกลบเลือน สงครามความคิด ทำให้คนดีๆเลือกทางเดินเข้าป่า...มีเรื่องเล่าดีๆอีกมากมายในการใช้ชีวิตอยู่ในป่า ฉันอยากติดตาม เขาจะมีความสุขไหมนะคราอยู่ในป่า. ฉันได้ฟังแง่คิดดีๆจากสหายตะวัน. ที่เป็นเจ้าของวังแปวรีสอร์ท ว่าเหตุใดพรรคคอมมิวนิสต์จึงไม่สามารถเอาชนะมวลชนคนไทยและครอบงำคนไทยได้ คอยติดตามได้เร็วๆนี้ค่ะ รับรองไม่ผิดหวัง

7.ซาก...ทายออกไหมคะมันคือชิ้นส่วนอะไร? ภาพนี้น้องเจนที่อยู่บ้านโพนตูม คนที่ทอซิ่นงามๆให้นุ่งโพสต์มา มันคือชิ้นส่วนเฮลิปค...
24/10/2014

7.ซาก...ทายออกไหมคะมันคือชิ้นส่วนอะไร? ภาพนี้น้องเจนที่อยู่บ้านโพนตูม คนที่ทอซิ่นงามๆให้นุ่งโพสต์มา มันคือชิ้นส่วนเฮลิปคิปเตอร์ที่ตกอยู่ ต.ก้านเหลือง อ.นาแกเมื่อหลายสิบปีก่อน..ความรู้สึกฉันเหมือนกลิ่นไหม้ของเครื่องยนต์ยังคละคลุ้งอยู่เลย มันตกเพราะเหตุใด? ใครยิงมันหรือไรมันถึงได้ตก...เป็นคำถามของคนรุ่นใหม่ แต่คนเฒ่าคนแก่ในพื้นที่ล้วนรู้ถึงสาเหตุที่มันตก ซากชิ้นส่วนนี้มีค่านักในความรู้สึกของฉัน. มันคือประวัติศาสตร์ มีเรื่องราวมากมายในชิ้นส่วนนี้ ถ้าพูดได้เล่าได้มันคงจะพูดคงจะเล่า เหมือนเด็กๆรุ่นใหม่ที่เขาก็อยากรู้อยากฟัง มีใครสักคนไหมที่จะมาเล่าให้เขาฟัง มีใครเห็นคุณค่ามันไหม? แต่ฉันเห็น...จากเหตุวันเสียงปืนแตก ฮ.ลำนี้จึงมาตกที่นี่ จะให้มันเป็นซากที่ไม่มีคนเหลียวแลอยู่กลางป่าเขาเช่นนี้หรือ? น่าจะเยียวยาความรู้สึกมันบ้าง มันคงอยากบอกว่ามันตกจริงๆนะ เสียหายจริง บอบช้ำจากการทำลายจริง หรือิาจบอกว่าถูกยิงจนตก เพื่อเป็นอุทธาหรณ์ให้คนได้คิด ให้คนได้จดจำ ให้เป็นบทเรียนสอนสังคมได้. ...อย่าให้มันเจ็บตัวตกฟรีๆและปล่อยให้มันเดียวดายอยู่กลางป่าเช่นนั้นเลย กลิ่นควันมันยังคุกรุ่นติดจมูกฉัน เพราะความรู้สึกฉันบอกว่า มันอาจอยากเล่าอยากสอนชนรุ่นหลังว่าให้รู้รักสามัคคีก็เป็นได้...คุณว่าไหม?

6.บ้านโพนตูม.....ไปบ้านโพนตูมกัน....อยากไปมากบ้านโพนตูม...เคยไปมาแล้วสมัยเด็กๆ เรียนชั้นประถม มีรถทหารมารับถึงโรงเรียน ไ...
06/09/2014

6.บ้านโพนตูม.....ไปบ้านโพนตูมกัน....อยากไปมากบ้านโพนตูม...เคยไปมาแล้วสมัยเด็กๆ เรียนชั้นประถม มีรถทหารมารับถึงโรงเรียน ไปดูเขาแข่งกีฬา จำได้ว่าบ้านโพนตูมมีค่ายทหาร มีสนามเฮลิปคอปเตอร์. แม่บอกไปกับรถทหารให้กลับกับรถทหาร อย่ากลับค่ำ ฉันไปกับเพื่อนหลายคน ขึ้นรถทหารที่โรงเรียน ในความรู้สึกตอนเด็ก เมื่อเข้าไปถึงค่ายทหารบ้านโพนตูม เปรียบเสมือนเมืองๆหนึ่ง ที่มีแต่ทหาร...บ้านช่องชาวบ้านสองข้างถนนดูเงียบเหงา...ไม่ค่อยมีคนมากนัก ครั้งนี้กับครั้งนั้นไม่เหมือนกันเลย ต่างดันลิบลับ. เป็นเวลาเกือบห้าโมง จากคำชวนของป้าพิศให้ไปดูผ้ามัดหมี่ ป้าพิศนำทางมีหลานชายจัวอ้วนเป็นพลขับ ถนนเข้าหมู่บ้านมองดูยาววาดโค้ง มีทุ่งนาสองข้างเขียวขจี พระอาทิตย์ ใกล้จะตกดิน เป็นภาพที่งดงามเกินบรรยาย แลเห็นเทือกเขาลิบๆดังต้องมนต์ เข้าถึงหมู่บ้าน บ้านช่องหนาแน่น เปลี่ยนไปหมดจากที่เคยเห็น ป้าพิศพาฉันตรงไปที่บ้าน ซึ่งอดีตป้าพิศคนนี้เคยเป็นคนส่งเสบียงให้ ผกค. ญาติพี่น้องป้าพิศหลายคนเข้าป่า มีเหตุผลเพียงไม่กี่ข้อที่ป้าพิศเล่าว่าเหตุใดจึงเข้าป่า...เหตุใดจึงเป็นคนส่งเสบียง. ไม่มีใครผิดไม่มีใครถูก ให้เกียรติ์ในความคิดและอุดมการณ์ของทุกฝ่าย แต่กลิ่นอายและกลิ่นควันจากเสียงปืน ยังคงมีมนต์ขลังให้ติดตาม คนบ้านโพนตูมถ้าจะว่าไปมีวิถีชีวิตชุมชนแบบพอเพียง มีทุ่งนาอันกว้างใหญ่อุดมสมบูรณ์ มีเทือกเขาภูพานที่มีของป่าอุดมสมบูรณ์ มองเห็นภูอีแฮ้งอยู่ในคลองสายตา ภูที่มีความงดงามจากคำบอกเล่าและภาพถ่ายที่เพื่อนๆ ส่งให้ดู ผู้เฒ่าผู้แก่บ้านโพนตูมน่ารักมีน้ำใจ ยังยึดมั่นขนบธรนมเนียมโบราณ การเลี้ยงผีเหยาของชนเผ่าอันลือเลื่อง ป้าพิศบอกทางผิด ทำให้รถเตลิดถึงศาลดอนปู่ตา ได้ยกมืคารวะ ไม่ได้ลงรถเพราะพลบค่ำแล้ว ตั้งใจไว้ว่าจะกลับมาคารวะให้ได้ พลบค่ำธุระที่ตั้งใจมา ไม่สดวก เพราะแวะดูผ้าบ้านอื่นก่อน หลานป้าพิศให้ผ้ามัดหมี่ผืนงาม อายุร่วมสามสิบปี มีรอยพับจนเหลือง มาถึงบ้านซักไม่ออก แต่มีเสน่ห์ในตัวมัน เหมือนบ้านโพนตูม ที่มีธรรมขาติงดงาม มีเสน่ห์ของลายผ้าที่งดงามน่าหลงใหล. มีกลิ่นไอประวัติศาสตร์ของการสู้รบลอยยู่ทั่วทุกครัวเรือน. มืดแล้วขับรถกลับออกมาสิงฝั่งถนนแม้แต่ละบ้าน จะมีแก๊สหุงต้ม
มีหม้อหุงข้าว แต่กลิ่นฟืนควันไฟยังลอยอบอวลให้เห็น เป็นกลิ่นอายที่มีเสน่ห์น่าค้นหา จะกลับไปอีก เพราะหลงกลิ่นควัน

5. เขียนไม่สวย เขียนผิดลบเขียนใหม่ได้ ....กระดานชนวนอันนี้ใช้เมื่ออยู่ชั้นป.หนึ่งเมื่อเกือบห้าสิบกว่าปีมาแล้ว ใช้ต่อจากพ...
02/09/2014

5. เขียนไม่สวย เขียนผิดลบเขียนใหม่ได้ ....กระดานชนวนอันนี้ใช้เมื่ออยู่ชั้นป.หนึ่งเมื่อเกือบห้าสิบกว่าปีมาแล้ว ใช้ต่อจากพี่ๆมา จนถึงรุ่นน้อง เมื่อประมาณสิบปีก่อนค้นเจอที่ลิ้นชักตู้โบราณของแม่ เอามาเก็บไว้เพราะชอบเก็บของเก่าๆ วันนี้ไปค้นเจอ เลยเอาออกมา ทำให้คิดถึงวันเก่าๆจำได้ครูประจำชั้นชื่อครูบุญเจือ ให้งานและยืนดูอิฉันเขียนด้วยดินสอชนวน พอผิดสกปรกก็เอาน้ำลายแตะนิ้วลบ สกปรกเล่อะเท่อะ ครูบุญเจือเลยตีนิ้วเจ็บมาก...และสอนให้ใจเย็นและมีความเป็นระเบียบ ทำให้ค่อยๆเขียนเพราะกลัวเจ็บรอบสอง มองกระดานได้ข้อคิดอีก แม้มันจะเก่าแตกเพราะใช้มาหลายรุ่น แต่ยังคงมีค่าและความทรงจำดีๆกับมัน เพราะเป็นสิ่งที่ทำให้เราและน้องๆเขียนหนังสือเป็น อ่านออกเขียนได้ เพราะกระดานชนวนแตกอันนี้.เขียนแล้วลบ ลบแล้วเขียน... แต่ความทรงจำเกี่ยวกับการสู้รบในอำเภอนาแก มันลบไม่ได้เหมือนกระดานชนวน...เพราะประวัติศาสตร์จะลบและบิดเบือนไม่ได้ มันคือความจริง แม้ความจริงจะทำให้คนที่เกี่ยวข้องเจ็บปวดไม่อยากจะนึกถึงมัน ต้องการลบความทรงจำ แต่ไม่ให้จดจำยังจะง่ายกว่าให้ลืม...เราไม่ต้องลบ แต่เรานำมาเป็นบทเรียนสอนลูกหลานเราได้ ถ้าเหตุการณ์ที่ผ่านมามันไม่ดี มันแย่ เราเขียนมันใหม่ให้ดีๆด้วยมือของเราได้ถ้าเราจะทำ ...เพื่อนอิฉันเรียนด้วยกันมาแต่ขั้นป.1 พ่อเป็นตำรวจ อยู่มาไม่นาน ต้องเป็นเด็กกำพร้าพ่อ เพราะพ่อถูกลอบถูกยิง นั่งเรียนคู่กัน ครูมาแจ้งข่าวว่าพ่อเขาถูกยิงเห็นเพื่อนนั่งนิ่ง เห็นน้ำตาเพื่อน...ยังติดตาจนถึงทุกวันนี้...เด็ก...จะว้าเหว่ขนาดไหน... เด็กไม่ผิด ไม่เกี่ยวข้อง แต่ต้องมารับกรรม. สงครามความคิด...อันตรายมากลุกลามพัฒนาเป็นสงครามต่อเนื่อง. สร้างความแตกแยกให้สังคม ในแง่คิดของอิฉัน...ควรหันหน้าเข้าหากัน ควรฟังเหตุผลของกันและกัน สังคมคงสงบสุข...ไม่มีการรบราฆ่าฟันกัน...ถึงเวลาหรือยัง?

4.ตื่น....บ้านไหนมีวิธีปลุกลูกหลานยามเข้าแบบแปลกๆบ้าง... ที่บ้านฉัน...ยายฉันจะตื่นแต่เช้าแล้วสวดมนต์ได้ยินเสียงทั้งบ้าน....
27/08/2014

4.ตื่น....บ้านไหนมีวิธีปลุกลูกหลานยามเข้าแบบแปลกๆบ้าง... ที่บ้านฉัน...ยายฉันจะตื่นแต่เช้าแล้วสวดมนต์ได้ยินเสียงทั้งบ้าน...เป็นสัญญานว่าเด็กๆ เตรียมตัวตื่นได้แล้ว เสร็จแล้วยายจะเดินจงกลม เดินมีเสียงเพราะยายตัวใหญ่ กลับไปกลับมาบนระเบียงหน้าบ้าน ประมาณตี5 กว่าๆ ยายเดินเสร็จก็จะมีเสียงเพลงประสานเสียงดังแว่วมาแต่ไกล"อาสาเอย อาสาเอ้ย...เอาแต่วิ่งผู้หญิงไม่เอา เมียอยู่บ้านฝากพ่อไว้ ครั้นกลับไปก็คงได้เอา..." สักพักขบวนกองกำลังจะวิ่งผ่านหน้าบ้าน มีทั้งพลร่ม ตำรวจ อาสาสมัคร ที่ออกกำลังกาย ฝึกโดยการวิ่งผ่านหน้าบ้าน. ลางกงลุ่มก็ประสานเสียงร้องเพลงลูกทุ่ง คล้ายครูฝึกกำลังจีบสาวหรือผู้ที่วิ่งอยู่จีบเช่นเพลง "รักคนชื่อน้อย" ก็ยังเคยได้ยิน...วิ่งไปร้องไป กลางคืนจะมีรถตำรวจพร้อมอาวุธปืนวิ่งลาดตระเวณในถนนของอำเภอ ...ได้ยืนเสียงคุยของตำรวจ แต่เป็นความเคยชินที่มากับความอุ่นใจสำหรับเด็กช่างคิดอย่างฉันมันทำให้ฉันหลับอย่างสบายใจ ในความรู้สึกตอนนั้น หากฉันต้องหลับก่อนฉันจะต้องตื่นเสมอ...เมื่อได้ยินเสียงรถลาดตระเวณ...

3.ใบไม้ร่วงจากบนภูปลิวเกลื่อนจนถึงตีนภู ....อากาศหนาวเหน็บ..เมื่อราตรีมาเยือน ฉันเริ่มชินกับเสียงปืนใหญ่ ที่ดังข้ามภูลงม...
27/08/2014

3.ใบไม้ร่วงจากบนภูปลิวเกลื่อนจนถึงตีนภู ....อากาศหนาวเหน็บ..เมื่อราตรีมาเยือน ฉันเริ่มชินกับเสียงปืนใหญ่ ที่ดังข้ามภูลงมา เริ่มชินกับเสียงกระจกในช่องลมสั่นต่อเนื่องหลังสิ้นเสียงปืน เริ่มชินกับเสียงเพลงธรณีกันแสงหรือพญาโศก จากการตายของตำรวจ ทหาร อาสาสมัคร วันแล้ววันเล่า คนแล้วคนเล่า ชีวิตขณะนั้น ไม่ได้ยินเสียงธรณีกรรแสงเหมือนขาดอะไรไปตามประสาเด็กที่พอจะจำเรื่องราวได้...ได้ยินผู้ใหญ่คุยกันเรื่องการประทะกัน มีคนตาย มีการให้ข่าวลวงให้ออกไปติดกับ. มีตำรวจ ทหาร อาสาสมัคร ตาย พี่สาวฉันมีหลายคน ขณะนั้นพ่อไม่ยอมให้พี่สาวมีแฟนเป็นตำรวจ. ทหาร พ่อบอกกลัวลูกสาวเป็นหม้ายเหมือนคนอื่น...วันหนึ่ง พ่อกลับจากไปล่าสัตว์ป่าบนภู ได้หมูป่ามา เห็นมีทหารพลร่มมาจีบพี่สาว พ่อถึงขั้นเอาปืนลูกซองยิงขึ้นฟ้าขู่ทหารที่มาจีบพี่สาว...สั่งห้ามพี่สาวคบ ต่อมาไม่นาน พ่อบอกบนภูไม่ปลอดภันเหมือนเดิม พ่อไม่ได้ขึ้นไปล่าสัตว์อีก. และแล้วอยู่มาวันหนึ่ง. เสียงธรณีกรรแสงก็ดังขึ้นที่บ้านของฉัน...พ่อของฉันนั่นเอง. ที่ลาจากพวกฉันไปเพราะความเจ็บป่วย เป็นการลาจากชั่วนิรันดร์ ฤดูนั้น ใบไม้บนภู เขียวสะพรั่ง ไล่เรี่ยเขียวงามถึงตีนภู ถึงคราเปลียนสี จากเขียวเป็นเหลือง เป็นแดงกลับกลายเป็นเกรียมไหม้จากแดดเผา เมื่อลมแรงพัดปลิดขั้วปลิวเกลื่อนว่อนทั่วเมือง..ใบแล้วใบเล่า ทับถมพสุธา....

2.หมอกหนาปกคลุมภูพาน......ครั้งหนึ่งจำได้...อากาศหนาวเหน็บถึงกระดูก...เสียงน้ำค้างตกเปาะแปะบนหลังคา นกเขาที่พ่อฉันเลี้ย...
14/08/2014

2.หมอกหนาปกคลุมภูพาน......ครั้งหนึ่งจำได้...อากาศหนาวเหน็บถึงกระดูก...เสียงน้ำค้างตกเปาะแปะบนหลังคา นกเขาที่พ่อฉันเลี้ยงไว้ในกรงตรงชายคาขยับปีกครางฮือๆ. ฉันกำลังนอนหลับอย่างมีความสุขใต้ผ้านวมที่แม่กับยายและยายเพ็งข้างบ้าน อีกทั้งยายแส่ว ช่วยกันทอทั้งปลอกทั้งไส้ผ้านวมแล้วแบ่งปันกัน. ผ้ายังหอมกรุ่นเพราะมันใหม่ อันที่จริงมันไม่เข้ากันเลยกับกลิ่นฉี่ของน้องที่นอนข้างฉัน...สำหรับฉันมันเป็นกลิ่นที่อบอุ่นและคุ้นชิน....ค่อนรุ่งคืนนั้นเอง...เสียงสะเทือนเลือนลั่นดังติดต่อกันมาแต่ไกล มันช่างรบกวนความสุขยามนอนของฉัยยิ่งนัก. รุ่งเช้า...ฉันตื่นมาพบกับหมอกที่หนาจัด อากาศหนาวเหน็บ ยายก่อไฟให้พี่ชายนั่งผิง...แต่หมอกก็ยังปกคลุมไปทั่ว...แม้มีกองไฟ หลังคาบ้านข้างๆก็มองแทบไม่เห็น พี่ชายฉันพูดว่า. "อีกอม...มึงดั้ยงินเสงปืนเหญ่อบ่มื้อคืน ดังตู่มๆคักขนาด จั๊กหน่อยกะสิมีรถถังมาแหล่น". ยายฉันดุพี่ชายฉันไม่ให้พูดมากไม่ใช่เรื่องของเด็ก...ไล่ให้ไปอาบน้ำไปโรงเรียน...ตลอดทางที่เดินไปโรงเรียน พี่ชายฉันพูดแต่เรื่องปืนใหญ่ เรื่องรถถัง. แต่ฉันไม่อยากฟัง..และฉันไม่ชอบหมอกที่หนาจัดในวันนั้น จนสายยังมืมีจางเลย...หมอกอะไรกัน

ที่อยู่

Khok Si Suphan
48130

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ กลิ่นควันเสียงปืนแตกผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ทางลัด

แชร์