Als kind was de onbedwingbare wil er al om alles uit elkaar te halen en aandachtig te bekijken. Overal de drang om te neuzen. Kijken in elk hoekje en in elk kastje. Wat is er allemaal te vinden wat een ander vergeten is of niet van waarde vind. Later als je opgroeit ga je toespitsen op een ding. Maatschappelijk gezien hoort dat natuurlijk een beetje. Iedereen om je heen heeft een ding waar hij of
zij goed in is. Dus ik wilde dat ook. voertuigen met een verbrandingsmotor, een zwak welke ik nog steeds heb. Maar hierin probeerde ik mij te specialiseren. Dit ging allemaal prima. Maar toch liep ik altijd tegen barricades aan. Dit is leuk, maar niet zaligmakend. Er is meer. Gaandeweg de afgelopen jaren kwam ik er achter dat ik me vaak verplicht voelde om me bezig te houden met werk. Maar ook in de wereld van auto`s waar ik mij hobbymatig mee bezig hield voelde ik dit zelfde. Af en toe probeerde ik eens wat anders te doen. iets aparts. Maar de reacties om mij heen dempte dit al weer snel. Mensen waren het niet gewend van me om van die aparte projectjes te doen. En zo onzeker als ik ergens ben liet het vaak ook weer varen. Maar door de tijd heen heb ik dat weten te doorbreken en ben ik vooral buiten werk om mij bezig gaan houden met wat me gelukkig maakte. En dat konden allerlei dingen zijn. van meubels maken van gebruikt materiaal tot af en toe een praktische klus voor een vriend. Zo ontstond Grip. Grip, De naam is gebaseerd op mijn naam als eerste. De g en de r spreken voor zich. Gert Rosendal. De i en de p kunnen daarentegen voor meerdere dingen staan. items en producten, maar ook ideeën en projecten. Dit omdat ik vandaag een stoel uit een springplank van een gymzaal aan het maken ben. En morgen met een meer bedrijfsmatig project bezig ben. Het kan dus alle kanten op. Het belangrijkste wat ik persoonlijk vind, is dat je je als mens bezighoud met datgene waar je gelukkig van word. Er is al genoeg om zorgen over te maken. Waarom dan je overige tijd ook afvullen met zorgen en frustratie. De mens verdient beter.
